Тома Николов Христов
Тома Николов Христов е роден во 1861 година во селото Вранештица, Кичевско.
Се школувал три години во манастирот „Света Богородица Пречиста“, а потоа го продолжил образованието во Солунската машка гимназија. По завршувањето на гимназијата станал учител. Во 1889 година во Цариград бил ракоположен за ѓакон, по што работел како егзархиски учител во Битола и служел во црквата „Света Богородица“.
По создавањето на ВМОРО зазел видно место во македонското револуционерно движење. Бил близок соработник на Даме Груев, Пере Тошев, Анастас Лозанчев, Павел Христов, Борис Сарафов, Христо Матов и други истакнати дејци на Организацијата.
Во 1896 година бил назначен за егзархиски наместник во Дебар, а во 1899 година за архиерејски наместник во Кичево. Во исто време бил член на Битолскиот окружен револуционерен комитет, како и на револуционерните комитети во Кичево и Дебар.
Кон крајот на 1899 година, по убиството на неколку бегови во Кичевско, бил осомничен од османлиските власти и затворен во Кичево и Битола. По ослободувањето повторно бил осомничен, овојпат за убиство на предавник. Свесен за опасноста што му се заканувала, ја напуштил свештеничката служба и преминал во илегала.
Најпрво се приклучил на четата на Тома Давидов, а по неговата смрт преминал во четата на Славејко Арсов, која дејствувала во Ресенско. Подоцна, заедно со Васил Попов и Христо Сугарев, повторно се вратил на револуционерна работа во Кичевско.
Во 1903 година учествувал на Смилевскиот конгрес, каде добил задача да ги пренесе конгресните протоколи до Задграничното претставништво на Организацијата во Софија.
По Илинденското востание се вратил во Македонија и заедно со Даме Груев активно работел на обновувањето на револуционерната мрежа.
По Лигушевата афера во Битолско во 1906 година повторно бил осуден на доживотен затвор. Сепак, по девет месеци поминати во Битолскиот затвор, бил ослободен по Младотурската револуција и прогласената амнестија во 1908 година.
Подоцна живеел во Бугарија. Во 1934 година бил расчинет од свештеничката служба поради тоа што одржал панихида за член на ВМРО во црквата „Света Петка“ во Софија.
Тома Николов Христов починал на 18 август 1946 година во Софија.
Тој останува запаметен како истакнат свештеник, револуционер и организациски деец на ВМОРО, кој целиот свој живот го посветил на црковната, просветната и националноослободителната дејност на македонскиот народ.