Стојо Хаџиев е роден на 16 мај 1879 година во селото Голешево, Мелничко.
Се школувал во Серското педагошко училиште, кое го завршил во 1898 година. По завршувањето на образованието, до 1900 година работел како учител во Серско.
Потоа целосно се посветил на револуционерната дејност и се вклучил во редовите на ВМОРО. Најпрво дејствувал како секретар на Демирхисарската чета, а во 1901 година преминал во четата на Јане Сандански.
Како четник и револуционер активно учествувал во подготовките за Илинденското востание, а во текот на востаничките настани во 1903 година се борел во редовите на Серскиот револуционерен округ.
По задушувањето на Востанието станал постојан член на Серскиот револуционерен комитет. Од 1905 година бил околиски војвода во Серско и учествувал на Рилскиот конгрес на ВМОРО како делегат од Струмичкиот револуционерен округ.
По Младотурската револуција во 1908 година се вклучил во политичкиот живот и учествувал во настаните поврзани со детронирањето на султанот Абдул Хамид II. Бил еден од основачите на Народната федеративна партија.
Во март 1912 година, заедно со Атанас Бујанов, бил избран за пратеник во Османлискиот парламент, претставувајќи ги интересите на населението од македонските краишта.
За време на Првата светска војна ја извршувал должноста окружен управник на Струмица.
По војната се населил во Петрич, каде од 1920 година работел како адвокат.
Како истакнат приврзаник на политичката струја на Јане Сандански, станал цел на политичките пресметки во македонското движење. На 27 септември 1924 година бил убиен во селото Поровник, Пиринска Македонија, од егзекутор на ВМРО.
Стојо Хаџиев останал запаметен како револуционер, војвода, политички деец и еден од најистакнатите претставници на серската револуционерна група.