Смиле Војданов е роден на 1 февруари 1872 година во селото Лактиње, Охридско.
Основното образование го започнал во Охрид, каде завршил прво и второ одделение. Потоа образованието го продолжил во манастирот „Св. Пречиста“ во Кичевско, каде подоцна служел како ѓакон сè до 1890 година. Во 1892 година станал учител во своето родно село.
Во 1897 година се приклучил кон редовите на ВМОРО, привлечен од револуционерната дејност на Христо Узунов и Методија Патчев. Активно работел на ширење и зацврстување на Организацијата во Охридско и Кичевско.
Во јули 1902 година влегол во четата на војводата Даме Димитров и се вклучил во вооружената борба против османлиската власт.
За време на Илинденското востание бил војвода на чета и учествувал во повеќе борби против турскиот аскер и башибозук во Кичевско. Се истакнал со својата храброст, решителност и снаодливост на бојното поле.
По задушувањето на востанието заминал во Бугарија, но не ја прекинал револуционерната дејност. Во март 1905 година повторно влегол во Македонија со чета, заедно со Андон Протогеров, Даме Димитров и Тома Христов, продолжувајќи ја борбата за национално ослободување.
За време на Првата балканска војна служел во редовите на Македонско-одринското ополчение.
По Балканските војни, заедно со Петар Чаулев и група од 189 четници, работел на обновување на револуционерната организација во Охридско и на отпорот против нововоспоставената српска власт.
По Првата светска војна емигрирал во Соединетите Американски Држави и се населил во градот Понтијак. Таму останал активен во македонската емиграција и станал уредник на весникот „Народна воља“.
Во 1931 година бил избран за претседател на Централниот комитет на Македонскиот народен сојуз, една од најзначајните организации на македонската емиграција во Северна Америка.
Смиле Војданов починал на 4 март 1958 година во Понтијак, САД.
Останал запаметен како револуционер, војвода, учител и истакнат деец на македонската емиграција, кој целиот свој живот го посветил на македонското националноослободително дело.