(14 август 1868 — 1 јануари 1941) е еден од основачите на ВМОРО, филолог, публицист, учител и револуционер.
Основач, идеолог и публицист на македонското револуционерно движење
Петар Поп Арсов е роден во 1868 година во селото Богомила, Велешко. Основното и средното образование го стекнал во Македонија, а подоцна бил меѓу учениците исклучени од Солунската егзархиска гимназија, кои своето школување го продолжиле во Белград.
По престојот во Белград се вратил и студирал во Софија, каде што дипломирал филологија на Софискиот универзитет. Неговото образование и интелектуална подготовка го вбројуваат меѓу најобразованите дејци на македонското револуционерно движење од тоа време.
Во 1893 година, како професор во Солун, учествувал во создавањето на Македонската револуционерна организација (МРО) и станал член на нејзиниот прв Централен комитет. По одлука на основачите бил задолжен да го изработи првиот Устав на Организацијата, со што дал значаен придонес во нејзиното организациско и идејно оформување.
За време на Виничката афера, Петар Поп Арсов бил уапсен од османлиските власти и осуден на петгодишно заточение во Подрум-Кале во Мала Азија. По враќањето продолжил активно да учествува во револуционерното движење.
Во периодот по Илинденското востание припаѓал на т.н. левица во ВМОРО. На Рилскиот конгрес во 1905 година бил избран за еден од тројцата задгранични претставници на ВМОРО, што сведочи за неговиот авторитет и углед во Организацијата.
За време на Хуриетот живеел и работел во Скопје, каде што продолжил да дејствува на културно и општествено поле.
По Првата светска војна се преселил во Бугарија, каде што работел како прогимназиски професор во селото Костенец. Во овој период објавил и повеќе публицистички и научни прилози, оставајќи значајно пишано наследство.
Петар Поп Арсов починал на 1 јануари 1941 година во Софија. Неговото име останува трајно поврзано со основањето на ВМОРО и со создавањето на нејзините први програмски и организациски документи.