Петар Георгиев е роден на 20 јули 1878 година во селото Мирковци, Скопско.
Тој бил внук на митрополитот Натанаил Охридски и Пловдивски, кој го зел под своја грижа уште кога имал три години и се грижел за неговото воспитување и образование.
Основното и средното образование ги стекнал во Бугарија, а го завршил Педагошкото училиште во Лом.
Во 1898 година заминал на студии по хемија во Женева, Швајцарија. Таму станал член на „Женевскиот кружок“ и на „Тајниот македонски комитет“, организации кои ги обединувале македонските револуционерни студенти и емигранти.
Во есента 1898 година се вратил во Македонија и се приклучил на ВМОРО.
Во март 1899 година, додека работел како учител во Скопје, бил уапсен и осуден на доживотен затвор поради револуционерна дејност и заговор против османлиските власти. По поднесената жалба пресудата била поништена, а тој бил ослободен и протеран во Бугарија.
По ослободувањето се приклучил на четата на Гоце Делчев, каде заедно дејствувал со Стефан Мерџанов и Петар Соколов.
Во 1900 година, заедно со Павел Шатев, Стефан Мерџанов и Петар Соколов, учествувал во подготовките за поткопување на Отоманската банка во Цариград.
По новото апсење и ослободување се населил во Бугарија, каде станал член на Врховниот македонски комитет.
Во септември 1901 година со мала чета се обидел да го ослободи Стефан Мерџанов од Одринскиот затвор, но акцијата не успеала.
За време на Илинденското востание во 1903 година бил војвода на чета во Ахчелебискиот револуционерен регион.
По востанието извршил две ликвидации по наредба на Комитетот. Овие настани силно влијаеле врз него и по второто убиство ги прекинал врските со револуционерната организација.
Во 1909 година дипломирал шумарство на Универзитетот во Нанси, Франција, по што се вратил во Бугарија и работел како шумарски инженер.
Останал познат како револуционер, интелектуалец и учесник во повеќе значајни акции на македонското револуционерно движење од почетокот на XX век.
Петар Георгиев починал на 1 јануари 1966 година во Пловдив, Бугарија.