Лука Иванов бил Бугарин по националност, роден на 24 јули 1867 година во Панаѓуриште, Бугарија.
Завршил Воено училиште во Софија и служел како офицер во бугарската армија. Во Македонско-одринското револуционерно движење се вклучил во 1900 година.
За време на Илинденското востание навлегол во Македонија заедно со четата на Ѓорче Петров преку Ќустендил. Со нив биле и црногорецот Јово Јовановиќ и поручникот Стефан Георгиев.
На 2 октомври 1903 година, кај селото Чаништа, Прилепско, четата водела целодневна борба со многубројниот турски аскер. Во текот на ноќта револуционерите успеале да се повлечат, а на 6 октомври, по средбата со штабската чета на Борис Сарафов, се вратиле во Бугарија.
По востанието, по наредба на Христо Матов, Лука Иванов бил назначен за околиски војвода во Воденско. Во 1904 година, заедно со Ѓорче Петров, околу четириесет дена ги обиколувал Ениџевардарско, Воденско и Солунско и активно учествувал во борбата против грчката вооружена пропаганда.
Во 1905 година кратко престојувал во Бугарија за набавка на оружје и нови борци, по што повторно се вратил во Македонија и продолжил со борбите против турскиот аскер.
На 16 февруари 1906 година кон неговата чета се приклучил американскиот новинар Алберт Сониксен. Четата дејствувала во Ениџевардарскиот реон, каде населението било изложено на силен притисок од грчките андартски чети. По нападот на четата на капетан Акритас (Константинос Мазаракис) врз селото Света Марина и убиството на неколку селани, Лука Иванов решил да изврши одмаздничка акција против грчкото село Ниси, претходно испраќајќи предупредувачко писмо до населението.
Починал на 25 август 1906 година од раните здобиени во борбите со грчките андарти кај Баовските колиби, во близина на селото Зборско, Воденско.