Иван Наумов – Аљабакот е роден во 1870 година во селото Ореовец, Велешко.
Во редовите на Внатрешната Македонска Револуционерна Организација (ВМРО) се вклучил во 1900 година во Солун, привлечен од Мицо А. Попето. Работел како трговец во Драма и Кавала.
Во 1902 година убил еден Турчин и бил принуден да избега во Софија. Истата година се вратил во Македонија како четник и дејствувал во Одринско и Пашмаклијско. Од почетокот на 1903 година бил организационен војвода во Крушевско.
За време на Илинденското востание предводел чета и активно учествувал во борбите за ослободување на Крушево.
По задушувањето на востанието, во текот на 1904 година дејствувал во Прилепско, Крушевско, Кичевско и Велешко, работејќи на обновување на организациската мрежа и јакнење на борбениот дух кај населението.
Особено се познати неговите борби кај селото Павлешенци во Светиниколско, кај селото Крапа во Прилепско, како и кај селата Попадија и Ореше во Велешко, каде што се судрувал со српски вооружени чети.
Во август 1907 година, на Конгресот на Битолскиот револуционерен округ, бил назначен за ревизор на четите во Битолскиот округ.
При враќањето од Конгресот, на 24 август 1907 година, заедно со двајца свои четници паднал во турска заседа во близина на селото Белица, Кичевско, и херојски загинал. Според друга верзија, бил предаден од локален раководител на ВМРО.
Погребан бил пред олтарот на црквата во селото Белица.
Иван Наумов – Аљабакот останува запаметен како еден од најхрабрите војводи на Битолскиот револуционерен округ и учесник во борбите за ослободување на Крушево за време на Илинденското востание.