Иван Димов – Пашата е роден во 1878 година во селото Тројкрсти, Прилепско.
На деветнаесетгодишна возраст заминал на печалба во Романија. На дваесет и две години се вклучил во редовите на Внатрешната Македонска Револуционерна Организација (ВМРО), а во 1902 година станал четник во четата на Ѓорѓи Сугарев.
За време на Илинденското востание учествувал во здружената чета на Константин Гермов, Димо Стефанов – Могилчето и Иван Кафеџијата. Во септември 1903 година застанал на чело на самостојна чета, која најнапред дејствувала во Преспанско, а подоцна и во Кичевско и Битолско.
Во 1904 година бил назначен за реонски војвода во Битолско. Заедно со Димо Стефанов – Могилчето, Тале Христов – Кралот и другите револуционери извел повеќе акции против озлогласени турски насилници. Една од најпознатите била ликвидацијата на Шефки Ага, извршена на 1 јули 1905 година кај селото Могила, Битолско.
Во една борба со турскиот аскер бил тешко ранет. Неговите соборци успеале да го извлечат од бојното поле и да го пренесат во Битола на лекување. И покрај вложените напори, не успеал да закрепне од раните.
Починал на 20 септември 1907 година во Битола.
Бил погребан во црквата „Св. Недела“ во Битола, во близина на самиот олтар, што сведочи за големата почит што ја уживал меѓу своите современици.
Иван Димов – Пашата останува запаметен како еден од истакнатите војводи на Битолскиот револуционерен округ и борец кој целиот свој живот го посветил на ослободителното дело.