Роден е во 1870 година во Охрид.
Како учител во родниот град се посветил на револуционерната дејност, поради што дошол во судир со егзархискиот владика.
За време на Илинденското востание станал војвода на просторот меѓу Битола и Охрид. Во борбите против турскиот аскер постигнал повеќе успеси и се истакнал како способен раководител и борец.
На 30 и 31 август 1903 година, меѓу селата Речица, Куратица и Свиништа, кај месноста Рашанец, каде биле засолнети околу 1.700 жители по опожарувањето на нивните села, Аргир Маринчев со својата чета останал да се бори до последниот момент.
Тој и неговите четници го задржувале непријателот сѐ до последните куршуми. Последните куршуми ги задржале за себе, извршувајќи саможртва за да не паднат живи во рацете на непријателот.
Аргир Маринчев останал запаметен како еден од храбрите охридски војводи и учесници во Илинденското востание.