Димче Штипјанчето е роден на 20 јуни 1867 година во селото Ерџелија, Светиниколско.
Основното образование го стекнал во бугарското егзархиско училиште во Штип, каде што учел шест години, а потоа изучувал занает. По убиството на неговиот татко, околу 1888 година, започнал да се занимава со кираџиство, пренесувајќи стока низ Македонија.
По доаѓањето на Гоце Делчев во Штип, Дончо станал негов прв курир. Негова задача била да пренесува оружје, бомби и доверлива кореспонденција за комитетите на Организацијата.
На 3 април 1896 година добил задача да пренесе бомби скриени во вреќи со ориз, како и неколку писма за Прилеп и едно шифрирано писмо за Аврам во Битола. Во случај на опасност му било наредено да го уништи писмото и да се спаси. Сепак, пред самиот влез во Битола бил откриен од турските власти и уапсен на 19 април.
Во затворот бил подложен на тешки и сурови мачења, но не открил ниту еден член на Организацијата. Поради тоа бил осуден на 101 година тешка робија. Подоцна бил амнестиран и ослободен.
По смртта на Даме Груев се приклучил кон групата на Христо Матов и Тодор Александров, со кои останал поврзан сè до 1922 година, кога поради нарушеното здравје се повлекол од активната дејност.
Околу 1913 година се преселил со своето семејство во Ќустендил, Бугарија.
Починал на 15 април 1931 година во Ќустендил.
Дончо Штипјанчето останува запаметен како еден од најверните и најпожртвуваните курири на Македонската револуционерна организација, кој и покрај тешките мачења не ја издал Организацијата и нејзините членови.